Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ      25/08/2008


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Η αυλαία έπεσε θριαμβευτικά.
Ατελείωτα χειροκροτήματα, φλας φωτογραφικών μηχανών, χαιρετούρες, φιλοφρονήσεις, αγάπες, έρωτες, φιλίες και μια αδυσώπητη υποκρισία να τρέχει ξοπίσω τους και να κραυγάζει, είμαι και εγώ εδώ.
Η μεγάλη πολυέξοδη παράσταση της τετραετίας έλαβε πανηγυρικό τέλος. Οι Ολυμπιακοί αγώνες ξόδεψαν και ξοδεύτηκαν σε ένα πανηγύρι που επαναλαμβάνεται κάθε φορά στο ίδιο μοτίβο. Απονέμονται συγχαρητήρια στο τέλος και η σκυτάλη παραδίδεται με κάθε αρμόζουσα μεγαλοπρέπεια στον επόμενο.
Σ’ αυτή την υπέρλαμπρη παράσταση όπου κλυδωνίζονται και αιωρούνται εκατομμύρια νομισματικές μονάδες τα ρεκόρ προσπάθησαν να φτάσουν στα ύψη. Και μερικά τα κατάφεραν. Όπως και το ντόπινγκ επίσης.
Και από αυτά αρκετά βγήκαν στη φόρα και άλλα πιθανόν όχι. Αρκετά μπορούν και υποκρύπτονται ακόμα και στοχεύουν ακόμα υψηλότερα. Και ακόμα πιο ψηλά. Σε ένα ύψος όπου ο αέρας της παντοκρατορίας δροσίζει τον ακάματο ιδρώτα και ξεγελά ένα μοιραίο τέλος.
Δεν είναι δυνατόν και λογικό να σκεφτεί κανείς ότι μόνο οι Έλληνες αθλητές που ...συνελήφθησαν ντοπαρισμένοι ήταν οι μόνοι ...ανήθικοι. Προφανώς ήταν οι περισσότερο ...απρόσεκτοι. Και γι’ αυτό αποπέμφθηκαν δείχνοντας τους την πόρτα εξόδου. Στους περισσότερους πολύ πιθανόν να φανεί πιο ωφέλιμη η ...έξοδος κινδύνου.  
Η παράσταση έλαβε τέλος. Η ανεξάντλητη και ανεπαρκής χρήση αρχαιοπρεπών ρητορειών δεν προλαβαίνει ούτε καν να απολαύσει την πρώτη της ανάσα.
“Οι Έλληνες είμαστε γεννημένοι πρώτοι. Τα υπόλοιπα είναι για τους δεύτερους. Το αποδεικνύουμε εδώ και χιλιάδες χρόνια σε όλο τον κόσμο. Το έχουμε στα κύτταρά μας και είναι το μεγαλύτερο δώρο. Είναι κρίμα να το αμφισβητούμε. Όταν υπάρχει ελληνική ψυχή, μπορείς να κατακτήσεις την κορυφή του κόσμου”.
Στην τελετή λήξης κανείς δεν μπορούσε να διακρίνει με πόση μοναξιά κυμάτιζε η ελληνική σημαία πάνω στη κορυφή της επί κινέζικου εδάφους.
Οι κληρονομιές εξανεμίζονται με τις σπατάλες. Και ήδη έχουμε χρεοκοπήσει. Επειδή δεν είχαμε την ...αφέλεια να τις επενδύσουμε. Αφεθήκαμε στον υπέρμετρο κληρονομικό νεοπλουτισμό μας αναπολώντας τα ανδραγαθήματα των ευεργετών μας.
Παρακαλώ μη διαμαρτύρεστε.
Η ονειροπόληση απαιτεί ησυχία!