Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ   29/05/2008


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Βρισκόμαστε στην αναζήτηση μιας χαμένης ...αθωότητας.
Με ανοιχτά μάτια οι κεραίες στροβιλίζονται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα προσπαθώντας να ανιχνεύσουν το ...μαρτυρικό είδωλο που θα αντιπροσωπεύει την εικόνα λατρείας για τα επόμενα χρόνια.
Ψάχνουμε να βρούμε το έτερον ήμισυ μιας άλλης ιδανικής ζωής που μας στερεί η ...υστερική νηφαλιότητα μιας καλά ...ξεκουρδισμένης καθημερινότητας. Ένα αβίαστο χαμόγελο, ένα αθώο βλέμμα, ένα όραμα που με το μαγικό του ραβδί θα μεταμορφώσει έστω και για λίγο έστω και στα ψέματα την οδύνη της πραγματικότητας.
Αφού χάσαμε το πρόσωπο που για δεκαετίες εκπροσωπούσε αυτό το όνειρο και μένοντας μετέωροι στην αναζήτηση ενός καινούριου ...ονειρικού ειδώλου φτάσαμε στην τελική επικύρωση του νέου προσώπου που θα αντιπροσωπεύσει το καινούριο μας καταφύγιο! Θέλουμε να ονειρευτούμε και να αγγίξουμε αυτό που δεν μπορούμε να έχουμε, αυτό που λείπει από την καθημερινή περιδίνηση δεκάδων προβλημάτων και ταλανίζουν τη ψυχική μας ηρεμία.
Ουδείς τόλμησε να ψάξει για να βρει ψεγάδια στην ελληνική εκπροσώπηση της φετινής εκδήλωσης της Γιουροβίζιον. Κανείς δεν τόλμησε να ...ακουμπήσει την άνοιξη του νέου μας ονείρου. Κανένα μειωτικό σχόλιο ...όπως κάθε χρόνο πριν!
Η Καλομοίρα η ίδια δεν μπορούσε ποτέ να διανοηθεί ότι θα βρει την εκπλήρωση του αμερικάνικου ονείρου στην Ελλάδα. Το αμερικάνικο όνειρο δεν βγήκε αληθινό στην μακρινή ήπειρο των μεγάλων αναζητήσεων χιλιάδων Ελλήνων. Έπρεπε να επιστρέψει στην Ελλάδα για να πραγματοποιηθεί το όνειρό της. Και εκδικήθηκε για την ταλαιπωρημένη μετανάστευση χιλιάδων συμπατριωτών της που κουβαλούσαν τα όνειρά τους σφιχταγκαλιασμένα για να τα προστατέψουν από τα κύματα του ωκεανού σε μια πορεία ημερών σε ένα απορημένο μέλλον.
Και συγχρόνως ανακαλύψαμε και εμείς το χαμένο μας είδωλο που θα αντικαθιστούσε το πρόσωπο που πάνω της θα ακουμπήσει μια ολόκληρη χώρα.
Μια εικόνα που θα συμπληρώσει τα χαμένα μας κομμάτια σε ένα παραμύθι από όπου έλειπε η καλή νεράιδα. Που με το μαγικό ραβδί της θα δημιουργήσει ένα ευτυχισμένο τέλος.
Και έζησαν αυτοί καλά ...κι εμείς καλύτερα!