Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ    13/10/2008


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Ο βλάκας, ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος!
Πρέπει να είμαι λίγο βλάκας, λίγο ηλίθιος και τελικά λίγο πανηλίθιος!
Τελικό στάδιο! Μετά η πλήρης νιρβάνα.
Η πόλις κοιμάται. Οι ήσυχοι πολίτες της χαμογελούν μέσα στον ύπνο τους καθώς το Κυριακάτικο πρωινό τους βοηθά να κοιμηθούν λίγο περισσότερο και αμέριμνοι απολαμβάνουν το τελευταίο όνειρο της νύχτας.
Ησυχία παντού. Ο πεζόδρομος άδειος. Κανείς δεν βλέπει. Η σκουπιδιάρα αγκομαχά κάτω από το βάρος της ανθυγιεινής εργασίας της και σταματά σε κάθε σημείο ωραιοποίησης του πεζόδρομου. Κυριακή πρωί και ο πεζόδρομος πρέπει να παραδοθεί πεντακάθαρος στους δημότες του.
Και κατά τύχη κάποιο μάτι συλλαμβάνει τους ...περήφανους κάδους της ανακύκλωσης να αδειάζουν μαζί με τα άλλα σκουπίδια της χωματερής.
Και ξαφνικά άρχισαν να αναβοσβήνουν οι λέξεις οι γεμάτες ...υπερηφάνεια της διαφημιστικής καμπάνιας του Δήμου. Τρεμόπαιξαν λίγο ακόμα και βγάζοντας ...καπνούς θυμού  αρνήθηκαν να συνεχίσουν την διαφήμιση της ανακύκλωσης. Χάθηκαν μαζί με τις συσκευασίες προς ανακύκλωση σε ένα χαμένο θάνατο. Σε ένα χαμένο πλανήτη. Σε ένα χαμένο πολιτισμό. Σε μια κούφια αναστύλωση εκπολιτισμού των πολιτών μιας πόλης, μιας λαμπυρίζουσας χώρας.
Ένας ηλίθιος δεν μπορεί να συνεχίσει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα της ανακύκλωσης. Αρνείται πεισματικά να ακολουθήσει το ...ανακυκλικό κείμενο παρότρυνσης συμμετοχής σε ένα θέατρο του παραλόγου. Θα ψάξει αλλού να γίνει θεατής πολιτιστικών δρώμενων. Και θα είναι ευτυχισμένος μέσα στην απόλυτη νηφαλιότητά του και τον πλήρη μηδενισμό του.
Αρνείται να δεχτεί τα ιδανικά του κειμένου της ...ενημερωτικής καμπάνιας:
“Το έργο της ανακύκλωσης εξελίσσεται στο Δήμο μας με τεράστια επιτυχία χάρη στη συμμετοχή όλων μας. Καθημερινά γεμίζουμε τους ειδικούς μπλε κάδους με συσκευασίες από χαρτί, πλαστικό, σίδερο, γυαλί και αλουμίνιο και... με περηφάνια!
Ας συνεχίσουμε και ας δυναμώσουμε την προσπάθειά μας, γιατί με την ανακύκλωση τίποτα δεν πάει χαμένο!”
Και όμως πάει, Κε Δήμαρχε!