Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 27/10/2009


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Έχει καταντήσει πλέον βαρετό!
Δεν αντέχεται πια τόσος πρωταθλητισμός! Η κορυφή πάντα χαρακτηρίζεται από το σύνδρομο της μοναξιάς. Και όσο να πεις μια παρέα την χρειάζεσαι. Πας πουθενά χωρίς παρέα; Στον κινηματογράφο, σ’ ένα καφέ, στο θέατρο, στα μπουζούκια; Χρειάζεσαι απαραιτήτως παρέα. Διότι μόνος δε λέει! Είναι αντικείμενο έρευνας η επιμονή για μοναχική συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Κάτι πάει στραβά. Δεν είναι λογικό. Τόση αποξένωση πια!
Να πεις ότι κάποιες στιγμές χρειάζεσαι την απομόνωση και τη μοναξιά για να ηρεμήσεις και να επιτύχεις μια ανασυγκρότηση του συστήματός σου, αυτό πάει και έρχεται. Και σε βοηθάει. Αλλά συνεχώς να καταφέρνεις να είσαι μόνος και να αγναντεύεις πέρα στην άκρη του ορίζοντα, ε! αυτό χρειάζεται επειγόντως μια θεραπευτική αγωγή!
Πάλι μας ...καρφίτσωσαν τα εύσημα της κορυφής και αυτό παραείναι ανησυχητικό. Πρωταθλήτρια ακρίβειας στην Ευρωζώνη αναδείχτηκε η Ελλάδα. Τυμπανοκρουσίες και λοιπές εορταστικές εκδηλώσεις απαγορεύτηκαν δια νόμου. Κάτω τα κεφάλια και αποχωρήστε με ...ελαφρά πηδηματάκια από την πίσω πόρτα.
Πώς τα καταφέρνουμε από εδώ, πώς τα καταφέρνουμε από εκεί πάλι είμαστε στο κέντρο του ενδιαφέροντος. Και φυσικά θα αναρωτιέται όλος ο υπόλοιπος καλός κόσμος της πανευρωπαϊκής γειτονιάς πώς τα καταφέρνει αυτή η ...κατακαημένη ψωροκώσταινα!
Διότι τι να πεις; Μηδενικές αυξήσεις μισθών, ενώ ήδη είναι χαμηλότεροι οι μισθοί και με διαφορά τιμών στα καταναλωτικά αγαθά, πώς βγαίνουν; Αλήθεια πώς βγαίνουμε;  
Αν πάρεις ένα ελάχιστο παράδειγμα πολυεθνικής εταιρίας με καταστήματα και στην Ελλάδα που διαφημίζει τις φθηνές του τιμές στο ετήσιο περιοδικό του θα αντιληφθείς την κραυγαλέα διαφορά του 20%. Εννοείται ότι το ποσοστό αυτό είναι η διαφορά ακριβότερου στη χώρα μας από ό,τι στην αλλοδαπή.
Το γεγονός είναι ένα, ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει και ως εκ τούτου δεν πρέπει να ανησυχούμε. Ας ανησυχήσουν οι άλλοι που παρακολουθούν τα λογιστικά μας. Διότι από λογιστικά εθνικού επιπέδου δεν σκαμπάζουμε γρι, οπότε τι μας κόφτει;
Αυτό που ενδιαφέρει τον Ελληνα είναι να περνάει καλά, να μην έχει άγχος, να αγοράζει καινούριο αυτοκίνητο, να πίνει τους καφέδες του, να παίρνει τελευταίος τα κλειδιά από τα μπουζουκομάγαζα, να μη χάνει επεισόδια από τα τεκταινόμενα των μεσημεριανών εκπομπών, να απολαμβάνει τις παραλίες του...
Ε...! φτάνει! Παραείναι αρκετά αυτά για έναν ...ανέφελο και ανθόσπαρτο βίο!