Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 22/10/2009


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Τι μπορεί να σημαίνει το φαινόμενο Λαζόπουλος;
Σίγουρα δεν είναι φαινόμενο, τύπου παιδιού - θαύματος, αλλά η υπέρογκη αποδοχή από το φιλοθεάμον κοινό χρήζει επιστημονικής μελέτης!
Τι είναι αυτό που κάνει τα καμπανάκια της AGB να χτυπούν σαν τρελά; Τι προσφέρει το θέαμα Λαζόπουλος; Είναι ένας άνθρωπος που μόνος του μιλάει, χορεύει, κινείται, τρέχει, συνομιλεί με τους θεατές του και τραγουδάει μαζί τους! Είναι ένα λαϊκό θέαμα σε απλή γλώσσα που κατανοεί πλήρως ένας απλός θεατής. Χωρίς φανφάρες και δύσκολο λεξιλόγιο. Μια παρουσία που εκσφενδονίζεται κατευθείαν στο μυαλό και στη ψυχή του θεατή.
Ίσως ένας γνήσιος απόγονος ή σύγχρονη παραλλαγή του θεάτρου σκιών και νεότερη παραλλαγή της προσωπικότητας που τόσα χρόνια υποδυόταν ο Θανάσης Βέγγος. Του Έλληνα που τόσα χρόνια βρίσκεται δέσμιος μιας κατάστασης από την οποία δεν μπορεί να απαλλαγεί. Ίσως επειδή δεν τον αφήνουν ή δεν θέλει ο ίδιος να τον αφήσουν. Επειδή, ίσως, δεν του δίνουν και τη δυνατότητα αυτή.
Ίσως είναι η φωνή του απλού πολίτη που δεν μπορεί να φωνάξει, δεν μπορεί να μιλήσει δυνατά για όλα αυτά που τον πνίγουν. Ίσως στη φωνή του βρίσκει τον καταπιεσμένο του εαυτό που δεν μπορεί να αντιδράσει διαφορετικά και στο πρόσωπο του βρίσκει τον αντιπρόσωπο που τον εκπροσωπεί όπως αυτός θέλει και πιστεύει.
Χειροκροτεί την κάθε του αντίδραση σε κάθε τι που πιστεύει ότι είναι στραβό και υποτιμά τη νοημοσύνη του. Προφανώς ταυτίζεται με τον ήρωα του που βλέπει πάνω στη σκηνή και τον εξωθεί να πει κι άλλα, κι άλλα...
Ο Λαζόπουλος, προφανώς, είναι το σημείο αναφοράς της τρέχουσας πραγματικότητας που βιώνει ο σύγχρονος Έλληνας. Από τη μικρότερη βλακώδη λεπτομέρεια που μπορεί να του σερβιριστεί από την τηλεόραση - το κυριότερο λαϊκό μέσο επικοινωνίας και διασκέδασης - μέχρι ένα μείζον πολιτικό θέμα. Είναι η εκπροσώπηση της αντίδρασης του που δεν μπορεί να εκδηλώσει διαφορετικά και εγγίζει σ’ αυτόν σα σανίδα σωτηρίας για την ομαλή εκτόνωση μιας άκρατης ψυχοφθόρας καταπίεσης.
Τα είπαμε και ξεθυμάναμε!
Επειδή πλέον μας λείπουν οι ήρωες!