Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 07/09/2009


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Έχουν τα κόμματα ιδεολογία;
Μα φυσικά έχουν! Τι χαζή ερώτηση είναι αυτή; Είναι δυνατόν να μην έχουν; Κάθε κόμμα αντιπροσωπεύει και κάτι. Μια ιδεολογία, μια υπόσχεση, μια ελπίδα για μια καλύτερη ζωή και το διαλαλεί περίτρανα μέχρις εσχάτων για να προωθήσει τις θέσεις του. Και αυτό για αύξηση οπαδών και στη συνέχεια ψήφων για την τελική επικράτηση με τη νίκη του στις εκλογές.
Διότι χωρίς εκλογές κόμμα δεν υπάρχει. Δεν μπορεί να δικαιολογήσει την ύπαρξή του. Θα παραμείνει μόνο στη θεωρητική του κατάσταση χωρίς σάρκα και οστά, μια φιλολογική παρουσία να παραδέρνει μεταξύ παραθύρων και κειμένων. Ουσιαστικά, μια ανεμοδαρμένη ονειρική κατάσταση χωρίς το πάθος και την ένταση μιας ενεργούς διαδρομής.
Το ροδοστάλακτο απόσταγμα της κοινής διαδρομής είναι το κοινό όραμα και η κατάκτηση της κορυφής για τη διακυβέρνηση. Και από εκεί αρχίζει η ...εβδομάδα των παθών για τους παρατρεχάμενους πληβείους.
Η εκκίνηση δίνεται με μεγαλοπρέπεια και ...κοσμοπολίτικες εκδηλώσεις και δηλώσεις. Ο καθείς εκθέτει και υπερασπίζεται τα όνειρά του και τις υποσχέσεις του. Στόχος του κάθε κόμματος είναι η επικράτηση των απόψεών του. Στόχος των ψηφοφόρων είναι η υλοποίηση των υποσχέσεων που ακούει. Στη διαδρομή των δύο στόχων οι δρόμοι κάπου χάνονται. Ξεφυτρώνουν αμέτρητα μονοπάτια, δαιδαλώδεις λεωφόροι και ο καθείς ασχολείται με το να κατατρώει τα χιλιόμετρα που ακόμα συνεχίζουν. Αρχηγοί, κόμματα και ψηφοφόροι. Ο καθένας ακολουθεί τη διαδρομή του. Και δεν ξέρει κανείς γιατί διάλεξε τη δική του πορεία. Μια μοναχική πορεία. Άλλοτε σε ηλιοφώτιστες διαδρομές και άλλοτε σε σκοτεινές πορείες και όπου βγάλει. Έχει ο Θεός!
Και μετά αρχίζει ο καταιγισμός τραγελαφικών ...βουκολικών ιστοριών του χωριού και της στάνης. Η δημοσίευση δημοσκοπήσεων απαγορεύεται πριν από τις εκλογές. Μας έχουν απομείνει τα παράθυρα που ...θα εκτιναχτούν στα ύψη.
Αλίμονο! Οι καταστροφικά καμένες περιοχές απέμειναν πλέον χωρίς ...προστάτες και χορηγούς! Ξεχασμένες ακόμα και από τα άλλοτε οικτρά πενθούντα δελτία ειδήσεων.
Το κάθε τι ακολουθεί τη δική του πορεία μοναξιάς!
Η μνήμη είναι τόσο αδύναμη στην Ελλάδα!