Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


 ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 20/08/2009


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Πάνε και αυτές!
Είχαμε λίγες ελπίδες αλλά δυστυχώς εξανεμίστηκαν κάτω από τα μελτέμια του Αυγούστου! Διότι πώς ζει ο άνθρωπος; Με μια ελπίδα! Και ως γνωστόν η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Δεν πάει να καίγεται το πελεκούδι που λέει ο λόγος; Η ελπίδα στέκεται εκεί. Σταθερή και ακλόνητη. Όλο και κάτι περιμένει κανείς για να αλλάξει οτιδήποτε σύμφωνα με την βούληση του καθενός.
Διότι χωρίς ελπίδα δεν έχει νόημα η ζωή. Πάντα ελπίζεις για κάτι καλύτερο. Ελπίζεις να σου πέσει το λαχείο, να σου κάτσει το τζάκποτ, να πάρεις μεγάλη αύξηση, να..., να..., ένα σωρό να, που τρέφονται πάντα από την ελπίδα της τελευταίας στιγμής.
Και ένα σωρό κόσμος, ιδιαίτερα ο μαθητόκοσμος,  έκανε όνειρα για το νέο που κυκλοφορούσε από στόμα σε στόμα για την καθυστέρηση της έναρξης των σχολείων λόγω της επαπειλούμενης εμφάνισης της νέας γρίπης. Χαράς ευαγγέλια για την πιθανή καθυστέρηση έναρξης και της επιμήκυνσης των καλοκαιρινών διακοπών. Λίγο το έχεις να γίνουν οι καλοκαιρινές διακοπές τέσσερις μήνες, μη σου πω και πέντε;
Πέφτει βαρύ το πρωινό ξύπνημα μετά τη θερινή κραιπάλη ξενυχτιού με το πρωινό να έχει μετατεθεί στις μεσημβρινές ώρες. Οι διαδόσεις είχαν θρέψει ελπίδες και όνειρα και εναγωνίως περίμεναν την τελική απόφαση. Η οποία ήρθε αμείλικτη και αδυσώπητη καταστρέφοντας το ονειρικό σκηνικό. Οι ελπίδες αποδείχτηκαν ...φρούδες!
Η εισήγηση ενεφανίσθη και απεφάνθη. Τα σχολεία πρέπει να ξεκινήσουν κανονικά. Γιατί άλλωστε; Υπάρχει κάποιος κίνδυνος; Έτσι και αλλιώς τα κρούσματα που εμφανίζονται είναι από την αλλοδαπή. Λίγη προσοχή και θα ξεπεραστεί ο κίνδυνος.
Αν παρουσιαστεί κίνδυνος – χτύπα ξύλο! – τότε αλλάζουν τα πράγματα. Αλλά τώρα; Ως προς τι ο ...αλληλοσπαραγμός; Διότι το εμβόλιο προς το παρόν είναι προβληματικό. Το 1976 που το χρησιμοποίησαν είχε επιπλοκές. Καλά, από τότε δεν βελτιώθηκε; Και από τότε γίνονται οι έρευνες; Από τότε περίμεναν την εμφάνιση της νέας γρίπης;
Πολύ ζέστη για να σκεφτείς! Μπερδεύεσαι!