Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 07/04/2009


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Να πέσει να πεθάνει, σου λέω!
Δεν μιλούσε σε κανέναν! Ακούς εκεί τον αφιλότιμο να πάει στην Τουρκία και να μην έρθει στην Ελλάδα. Και έλεγε ότι οι Αμερικανοί έχουν μελετήσει την ιστορία της Ελλάδας. Εχουν διδαχθεί από τα δημοκρατικά ιδεώδη των αρχαίων μας. Ακούς εκεί να πάει στην Τουρκία! Το έλεγε και το ξανάλεγε η θειά μου η Αμερσούδα, και δεν μπορούσε να το καταπιεί με τίποτα. Με απολύτως τίποτα. Είχε πιστέψει στα όνειρα της, ότι το όνομα της χώρα της στέκει λαμπερό και ιδεώδες στους αιώνες των αιώνων. Αμ δε!
Ακόμα νομίζει ότι η πολιτική κυριαρχείται από συναισθηματισμούς και χαρωπές εκδηλώσεις ευφροσύνης και αγαλλίασης. Ακόμα πιστεύει ότι η πολιτική έχει να κάνει με το δίκιο του κάθε τόπου που είναι διαφορετικό σε κάθε χώρα και κάθε ιστορία. Και δεν μπορεί να κατανοήσει ότι υπάρχουν χιλιάδες ...θειές Αμερσούδες σε όλα τα πλάτη και μήκη αυτού του πλανήτη.
Και άντε να βάλεις αντιμέτωπες όλες τι θειές την μια απέναντι στην άλλη για να συνεννοηθούν. Ποια γλώσσα να μιλήσουν; Με ποιες χειρονομίες να δώσουν η μια στην άλλη να καταλάβει τι θέλουν να πουν; Και άντε να πουν μέσω διερμηνέα!
Και θα ακουστεί ή ίδια και μοναδική Ιστορία σε πολλαπλές εκδοχές και πάμπολλες ιστορήσεις. Ποια θα δώσει δίκιο σε ποια; Ποια θα βρεθεί να κλάψει τους δικούς της νεκρούς και την δική της προσφυγιά; Ποια θα πάρει το μέτρο και θα μετρήσει την απόσταση από την απόγνωση μέχρι την δικαίωση; Ποια;
Γι’ αυτό και η δικαίωση μετριέται σήμερα ανάλογα με τις ανάγκες και την πλήρη υποστήριξη ενός σημερινού ικανοποιητικού κερδοφόρου αποτελέσματος. Και αγνοείται το παρελθόν. Το παρόν είναι αυτό που μετράει. Αυτό έχει άμεση αντιμετώπιση. Και συνεχίζει να πονάει και να γυροφέρνει σε ένα αδιέξοδο που δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Μόνο μια παγιδευμένη οδό, ανεξιχνίαστη, σκοτεινή και ομιχλώδη που οδηγεί στο πουθενά.
Και εκεί στέκει. Αντιμέτωπη με τα υποσχόμενα όνειρα να συνθλίβεται στην αναμονή της επιστροφής.
Και είναι καλό να πιστεύεις στα όνειρα.
Με αυτό κρατιέσαι.