Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 06/03/2009


ΓΡΑΦΕΙ ΟΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Άνοιξε την πόρτα χωρίς να χτυπήσει!
Άρπαξε μια καρέκλα απότομα και κάθισε νευρικά και χωρίς κανείς να του απευθύνει τον λόγο άρχισε να λέει...
- Έχω πάθει νευρικό κλονισμό. Ήρθε λένε, έρχεται λένε. Κανείς δεν ξέρει αν ήρθε ή αν έρχεται. Πρέπει να ξέρουμε για να κανονίσουμε και εμείς.
Τι να κανονίσει, δεν ήξερε ούτε κι αυτός.
- Ήρθε και έχουμε πρόβλημα. Ναι, αλλά θέλω να την δω, να την αγγίξω, να την μυρίσω, να δω τι σόι πράγμα είναι αυτή. Διότι μέχρι στιγμής δεν είδα τίποτα. Δεν κατάλαβα τίποτα. Το ίδιο είναι και τώρα και πριν πέντε χρόνια και πριν δέκα χρόνια και πριν δεκαπέντε χρόνια. Τίποτα δεν βλέπω να έχει αλλάξει. Το μόνο που άλλαξε είναι ότι κάθε μέρα βρίσκομαι σε έναν πολεμικό αποκλεισμό οικονομικής κρίσης. Πού ‘ντην; Θέλω να την δω; Τις προάλλες την έψαχνα  αλλά με τόσο κόσμο πού να βγάλεις άκρη. Αφού κάθισα μπάστακας πάνω από κάθε τραπέζι μπας και κρυβόταν εκεί αλλά πουθενά. Όλα τα τραπέζια πιασμένα. Πού να βρει χώρο να ξαποστάσει κι αυτή; Πατείς με πατώ σε ήταν. Γιούρια στα σαρακοστιανά τραπέζια. Και να ήθελε να εμφανιστεί δεν μπορούσε. Ούτε σπιθαμή ανάσας δεν υπήρχε. Όλα ήταν πιασμένα και σε αναμονή λίστας, παρακαλώ. Είδε και αποείδε η οικονομική κρίση και την κοπάνισε!
Αμ, το άλλο; Τα ίδια προβλήματα είχα και τότε και τα ίδια προβλήματα έχω και τώρα. Αγώνας δρόμου να  μαζέψω για το ενοίκιο, αγώνας δρόμου για το ΤΕΒΕ, αγώνας δρόμου για το ΙΚΑ, αγώνας δρόμου για την Εφορία...
Αφού περιμένω μπας και μπει το αγώνισμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες και κερδίσω κανένα χρυσό. Όχι τίποτα άλλο δηλαδή. Να το λιώσω θέλω για να ξεβγάλω τις υποχρεώσεις μου.
Τις τρέχουσες όχι τις ...χλιδάτες! Αυτές τις έκοψα εδώ και χρόνια, π.ο.κ!
- Τι είναι αυτό;
- Προ Οικονομικής Κρίσης!