Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 29/03/2011

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ.  "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ     29/03/2011


Κατά πώς φυσάει ο άνεμος!
Φυσάει προς τα εκεί, προς τα εκεί και εμείς. Φυσάει προς τα εδώ, προς τα εδώ και εμείς. Νηνεμία; Ακίνητοι και εμείς. Κάτι ξέρουν για το πώς χαλιναγωγείται η άποψη και η σκέψη. Διότι δεν είναι δυνατόν. Λέμε, λέμε, όλο και κάτι έχουν σπουδάσει. Κάτι θα έχουν μάθει!
Διότι είναι σίγουροι ότι αυτοί που καλούνται να ψηφίσουν έχουν περιορισμένη μνήμη η οποία εκτείνεται χρονικά, άντε το πολύ, μερικούς μήνες. Τους τελευταίους προ των εκλογών. Προς τα πίσω υπάρχει σκοτάδι, το πυκνό έρεβος και μια μνήμη η οποία βρίσκεται στην εντατική να πνέει τα λοίσθια η κακομοίρα.
Τι σχέση μπορεί να έχουν οι τοπικές εκλογές στην Γερμανία με την Ιαπωνία; Φαινομενικά απολύτως καμία. Και όμως! Να ‘ναι καλά η Ιαπωνία που έφερε βαθιά λύπη και άκρατη στενοχώρια στην φίλτατή μας Αγγέλα. Άθελά της την στενοχώρησε.
Μετά από 58 χρόνια το ισχυρό κάστρο έπεσε στα χέρια των Πρασίνων.  Το πιο πλούσιο κρατίδιο της Γερμανίας, της Βάδης- Βυρτεμβέργης έδειξε την έξοδο κινδύνου στη σιδηρά κυρία της Γερμανίας.  Διότι μόνο σε αυτό το κρατίδιο υπάρχουν τέσσερις πυρηνικοί σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Και τους έπιασε φόβος και τρόμος με κάποιο πιθανό εφιαλτικό σενάριο ατυχήματος παρόμοιο με αυτό της Ιαπωνίας. Χώρια που αυτοί οι σταθμοί λειτουργούν και κάποιες δεκαετίες.
Και είναι ασφαλείς; Και αν κάτι πάει στραβά; Και αρχίζει η σκέψη να οπισθοδρομεί και να βλέπει ότι η εξέλιξη έχει και το τίμημά της. Που μπορεί να είναι βαρύ και δυσβάστακτο.
Καλή η ανάπτυξη αλλά…, και αρχίζει αυτό το άλλα να φέρνει στη μνήμη εικόνες από την παλιά τεχνολογία και μια καθημερινότητα πιο απλή και πιο αργή. Οι ταχύτητες έφεραν αντίθετα αποτελέσματα. Διότι καλές οι γιορτές και τα πανηγύρια για την εκτίναξη της προόδου αλλά κανείς τους δεν κάθισε να μελετήσει το φυλλάδιο οδηγιών για τις παρενέργειες!
Τώρα, έχοντας μια ζωντανή πραγματικότητα να χαμογελάει σαρκαστικά μπροστά στα μάτια μας προσπαθούμε  να κάνουμε τις τελευταίες απεγνωσμένες κινήσεις. Θα λάβουμε υπόψη τα στιβαρά κάστρα των οικονομικών συμφερόντων;  Τι σκέψη κι αυτή! Είτε τα λάβουμε υπόψη είτε όχι, το ένα και το αυτό.
Σειρά τους τώρα να μας αγνοήσουν, για  ακόμη μια φορά!
Η βεντέτα συνεχίζεται!