Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 29/03/2010

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  29/03/2010


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Πάει! Πέρασε και αυτό!
Αδιάκοπο πήγαινε έλα, διαβουλεύσεις, υποσχέσεις, κάπου κάπου και μερικά λοξά κοιτάγματα μέχρι να έρθει το πολυπόθητο τέλος. Ήρθε;
Και είναι το τέλος του τέλους ή το τέλος της αρχής; Και πώς μπορούμε να το βρούμε; Και να ξεκινήσουμε από το τέλος του ή την αρχή του; Φαύλος κύκλος!
Και τώρα τι πρέπει να κάνουμε; Να χαρούμε ή να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε; Διότι έχουμε χρόνια να το κάνουμε και αυτό και θα μας φανεί λιγουλάκι δύσκολο. Αντε να βάλεις σε λειτουργία ολόκληρη διαδικασία σκέψης. Πλησιάζει και το καλοκαίρι...
Και όσο να πεις η άνοιξη μας ήρθε. Εμπρός βήμα ταχύ να την προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή... Αλλά τι να σου κάνει και αυτή από μόνη της; Μια είναι, τι να πρωτοπρολάβει να κάνει;
Να μας βάλει να σκεφτόμαστε, είναι απογοητευτικό. Διότι ή το έχεις ή δεν το έχεις. Δεν μπορεί να είναι διαφορετικά. Και μέσα σε ένα πέλαγος δυσκολιών που απαιτούν γρήγορη σκέψη η πελαγοδρόμηση είναι αναγκαία και αναπόφευκτη. Και σίγουρη!
Διότι χρειάζεται σκέψη, μπλοκάκι και μολύβι. Συν, πλην, ίσον! Διαφορετικά δεν γίνεται. Αλλιώς θα τρέχουμε σαν αλλόφρονες να νοικιάζουμε θυρίδες σε τράπεζες για να κλειδαμπαρώσουμε τις οικονομίες μας. Ποιές, δηλαδή; Κάτι λιγοστές δεκάρες που σε κάθε εφιαλτικό σενάριο θα ήταν αχρείαστες. Διότι οικονομίες με οικονομίες έχει διαφορά. Μεγίστη και τρανή!
Διότι στο χείλος του γκρεμού δεν μπορείς να σκεφτείς, συντονισμένα, λύσεις σωτηρίας. Χώρια που έχεις πάνω από το κεφάλι σου τα ηρωικά παπαγαλάκια να τιτιβίζουν προς ίδιον όφελος. Και επήλθε η σωτήρια λύτρωση. Και έδειξε ο καθείς τους οδόντας του. Και φάνηκε ποιός είναι ο επιμελής με την στοματική του φροντίδα. Και κατ’ επέκταση να δείξει στην χώρα του την πολιτική του προσωπικότητα. Και η Αγγέλα τα κατάφερε. Με θεατές να ανυπομονούν για την έκβαση ενός αγώνα μέχρις εσχάτων.
Η λύση της τραγωδίας ήρθε από την Ευρώπη. Η πραγματική λύση όμως αναμένεται από το εσωτερικό. Και αυτό είναι το μέγα πρόβλημα. Τεράστιο και θανατηφόρο. Και συγχρόνως ελπιδοφόρο. Εξαρτάται από τη διάθεση και την ανάφλεξη των πατριωτικών αισθημάτων που επιμελώς εκτρέφονται σε λόγγους και λιβάδια. Και εκ περιτροπής σε αστικές περιοχές.
Για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε από ποια χρεοκοπία έχουμε διασφαλιστεί!
Και για να μην τρέφουμε γλαφυρές αυταπάτες!