Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 27/05/2010


ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  27/05/2010

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ

Με την ευγενική χορηγία ...!
Οι χορηγίες είναι γνωστές από αρχαιοτάτων χρόνων! Τότε φυσικά δεν υπήρχαν πολυεθνικές εταιρίες με παχυλά ταμεία και ακόμα ...παχυλότερους χορηγούμενους! Και φυσικά είχαν άλλη ...μετάφραση! Αλλά και αυτές υπάκουσαν στο νόμο της εξέλιξης των ειδών! Πάντα φταίει κάποιος άλλος! Και στην περίπτωσή μας ο Δαρβίνος!
Διότι τι αξίζει σε αυτή τη ζωή; Να αποκτήσεις χορηγούς που να μπορούν να σε βοηθήσουν να ανταπεξέλθεις με άνεση και ευρωστία όλες τις κακοτοπιές της ζωής. Να μπορείς να έχεις τις βίλες σου, τα ταξίδια σου και όχι φυσικά με το πλήθος, την ανέμελη ζωή που δεν μπορεί να σου προσφέρει ένας απλός επίσημος μισθός.
Αυτά είναι τετριμμένα πράγματα. Με τον επίσημο μισθό δεν πληρώνονται τα δίδακτρα πανεπιστημίων της αλλοδαπής. Χρειάζονται άλλες πηγές εσόδων. Και ευτυχώς δηλαδή που υπάρχουν και αυτές. Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά; Πώς θα μπορούσαμε να αυξήσουμε την ακίνητη περιουσία μας χωρίς την ύπαρξη των ευγενικών χορηγιών;
Διότι για μια χορηγία ζούμε σε αυτή τη ζωή. Που άλλες φορές μπορεί να είναι ευγενική και άλλες φορές να υποκύπτει σε πιο ύποπτες συναλλαγές! Διότι τι να την κάνεις την ευγένεια αν δεν σου κάτσει η χορηγία; Χρειάζονται πιο άμεσες κινήσεις. Προσωπικές και αυτόβουλες!
Και καταλήγουμε στο ...ευγενικό συμπέρασμα ότι οι πολίτες αυτής της άπορης χώρας είναι εύποροι! Διότι μια απορία κυκλοφορούσε ανενόχλητη! Τι να σημαίνει πραγματικά μια χορηγία; Είναι μια χορηγία ...μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας... με απώτερο σκοπό την κάθαρση των ευγενικών ψυχών που βολοδέρνονται στα ταραγμένα νερά του δημοσίου χώρου;
Πέρασαν πια οι εποχές που οι έμποροι και οι επιχειρηματίες περηφανευόντουσαν για την αύξηση της περιουσίας τους που με μόχθο και ιδρώτα αποκτούσαν. Περασμένα μεγαλεία πια! Τώρα το δημόσιο παίρνει την εκδίκησή του. Αλλά πού να ακούσουμε τους παλιούς! Μπες παιδί μου στο δημόσιο να σωθείς! Να έχεις το βραχιολάκι σου! Να χαίρεσαι τις χορηγίες σου!
Διότι ο παλιός είναι αλλιώς! Βλέπει μπροστά, έχει όραμα και ιδανικά! Κάτι ξέρει παραπάνω από σένα. Κάτι ήξερε για την απελπισία των εμπόρων αγαθών και υπηρεσιών. Το πολύ πολύ να μην έκοβαν αποδείξεις. Αλλά ούτε και με αυτό δεν είχες χαΐρι και προκοπή. Το μέλλον ήταν στις χορηγίες. Κάθε είδους! Παθητικές και ενεργητικές! Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα.
Τώρα είναι αργά πλέον!