Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 25/10/2010


ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  25/10/2010

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ

Η ψυχανάλυση στην εποχή των κρίσεων!
Μια ατελείωτη εποχή που υπάρχει εδώ και χρόνια που χάνονται στο βάθος των αιώνων, αμήν.
Και τι μπορεί να είναι μια κρίση; Το λεξικό μας δίνει πολλές ερμηνείες. Κρίση είναι η ικανότητα του ανθρώπου να εμβαθύνει λογικά και να καταλήγει σε ορθά συμπεράσματα. Δε μας κάνει, δεν υποφέρουμε από αυτή την κρίση. Έχουμε απαλλαγεί, δόξα Τον Πανάγαθο! Μήπως όμως δεν έπρεπε να απαλλαγούμε;
Άλλη ερμηνεία για την κρίση μας λέει ότι κρίση είναι η άποψη, η εκτίμηση που εκφέρει κανείς για πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις. Ούτε αυτό μας βοηθάει! Που καιρός για γρίφους!
Μια άλλη ερμηνεία μας λέει ότι κρίση είναι η διατάραξη της ομαλής πορείας μιας διαδικασίας, η κακή λειτουργία ή η έμπρακτη αμφισβήτηση καθιερωμένων δομών, αξιών και θεσμών κ.λπ. Τι είναι πάλι τούτο; Δύσκολες εποχές για ...σκεπτόμενους πρίγκιπες!  Αντισταθείτε, δεν είναι καιρός για θαύματα!
Τι από όλα αυτά είναι αυτό που ταλανίζει την όμορφη ζωή μας; Ποιά κρίση τέλος πάντων είναι αυτή που δεν μας αφήνει να ξεμυτίσουμε από τη γωνία του δρόμου και να πιάσουμε την ευθεία; Η λεγόμενη οικονομική κρίση που κατά πολλούς είναι εικονική διότι εμπίπτει στο νόμο ... περί θεαμάτων και κατά άλλους είναι ευκαιρία για να καλυφτούν πίσω από αυτήν και να ...σφυρίζουν κλέφτικα! Άρτος και θεάματα ή ήχος και φως;
Μήπως κάποια από τις παραπάνω κρίσεις θα πρέπει να γίνει κτήμα μας για να ξεπεράσουμε αυτή που μας αγγίζει; Κάποια από όλες ή ακόμα περισσότερες;
Όποια κι αν είναι όμως κανείς δεν θέλει να ξαπλώσει στο ...κρεβάτι της ψυχανάλυσης! Διότι ουδείς θέλει να τολμήσει και να παραδεχτεί ότι είναι ασθενής. Διότι το να βρεθείς στον ψυχαναλυτή υπάρχει έστω και η αμυδρά υποψία ότι είσαι ασθενής. Που δεν είσαι. Τα εσώψυχά σου θα βγάλεις. Θα καταθέσεις την ειλικρίνεια σου, όση έχει απομείνει. Το πολύ σε πέντε συνεδρίες θα απαλλαγείς από αυτό που σε κατατρέχει. Ποιός όμως θα τρέξει να ...προλάβει; Ουδείς.
Διότι οι από κάτω κατηγορούν τους από πάνω, οι από πάνω κατηγορούν τους από κάτω, οι διπλανοί ωρύονται ότι φταίνε και οι δυο. Εμείς ωρυόμαστε ότι φταίνε και οι τρείς.
Τελικά ποιός θα κάνει τη μάνα;