Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 13/09/2010


ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  13/09/2010

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ

Παγκράτι -  Κολιάτσου ένα πράγμα!
Χωρίς εισιτήριο! Ούτε καν μηνιαίο. Αυτές οι συγκοινωνίες έχουν πλέον αποθρασυνθεί. Ένας έλεγχος, κάτι τις τέλος πάντων για να κρατηθούν έστω οι τύποι. Ουδέν! Τα σύνορα κατέρρευσαν. Ελευθέρας έχουν, και μπαινοβγαίνουν ασυστόλως, ελέγχουν ενδελεχώς και αποφασίζουν μονομερώς. Από κάτω τα πλήθη κραυγάζουν υπέρ ετοιμοθανάτων και πνεόντων τα λοίσθια. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω! Τι ακουστική να έχει η έρημος; Η Επίδαυρος ανεβάζει μόνο αρχαίες τραγωδίες.
Οι φωνές σκορπίζονται και χάνονται κάτω από τον καυτό ήλιο της ερήμου προσπαθώντας να βρουν οάσεις να δροσίσουν τα αφυδατωμένα λαρύγγιά τους. Μάταιος κόπος. Ασύστολες προσπάθειες που πέφτουν στο κενό. Και ακόμα πέφτουν. Ο πάτος εξηφανίσθη!
Διότι αυτή η χώρα εδώ και χρόνια, εδώ και δεκαετίες έχει μάθει στο δικό της ρυθμό. Ζει το δικό της ρυθμό, έτσι όπως έχει μάθει, έτσι όπως της έχουν μάθει. Ανασαίνει αγόγγυστα κάτω από τις σειρήνες προπολεμικών και μεταπολεμικών ιδανικών χωρίς να έχει αφουγκραστεί το παλιό της μέλλον, παρελθόν πλέον, και χωρίς να αφουγκράζεται το καινούριο της.  
Παρελθόν, παρόν και μέλλον έχουν την ίδια γεύση και το ίδιο άρωμα. Ακούραστες φωνές, καθημερινά προτείνουν, διαπληκτίζονται, κατηγορούν και ευελπιστούν να κατοικοεδρεύσουν στην πλειοψηφία  των εδράνων. Ποιά είναι αυτή που θα κηρύξει τον πόλεμο και θα βάλει τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του; Ακόμα δεν έχουμε μάθει. Δεν ξέρουμε.
Η κατάσταση είναι συγκεχυμένη. Διότι, προφανώς, βρισκόμαστε υπό την επήρεια ανεξακρίβωτων χαρακτηριστικών που κατηγορούν οποιονδήποτε βρίσκεται επί κεφαλής. Εδώ και δεκαετίες. Όλοι είναι ικανοί και έχουν τις άμεσες λύσεις εκτός του επικεφαλής. Εδώ και δεκαετίες. Για να συνεχίσει ένας αδυσώπητος πόλεμος κατά των ανικάνων και επιβλαβών για τη δημόσια ζωή. Μέχρι την επόμενη φορά που θα ξεκινήσει καινούριος αγώνας για την αλλαγή του σκηνικού. Με τα ίδια μέτρα και σταθμά. Με τις ίδιες παρενέργειες.
Κάπου αναφύεται και η απορία τι θέλει να πει και ο κακομοίρης ο ποιητής! Τι θέλει να μας εξηγήσει; Τι να μας παρουσιάσει; Πώς θα μπορέσουμε να γίνουμε καλύτεροι; Αφού το απόσταγμα είναι άλλο. Εξαίσιο, διάφανο και λαμπερό. Ποιός να το ακολουθήσει; Ποιό δρόμο να ακολουθήσει; Το δρόμο της αρετής ή της κακίας; 
Καιρός να μαζευτούμε όλοι μαζί διότι διαφορετικά χανόμαστε και θα εξοκείλουμε. Ας κρατήσουμε τους καιρούς των πριγκίπων για τις εποχές των παχέων αγελάδων όταν έλθουν. Επειδή πρέπει να έλθουν. Στο καιρό των ισχνών αγελάδων ας δείξουμε μια εικόνα συνολικής συμμετοχής.
Για να παραμείνει το απόσταγμα εξαίσιο, διάφανο και λαμπερό!