Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ 11/04/2011

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  11/04/2011



ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα… είμαστε!
Διότι για μας κελαηδούν τα πουλιά, αλλά πέταξε το πουλί… πάει  στη στεριά την αντικρινή!
Και κάθεται τώρα αυτό και μας βλέπει από εκεί πλέον. Έλα εδώ, βρε..! Τίποτα αυτό. Χαζό είναι να έρθει; Είδε τα χάλια μας και πήρε των ομματιών του και μετακόμισε. Μετανάστευσε να βρει το ριζικό του, να κάνει την τύχη του!
Μέσα στον αλληλοσπαραγμό σκέψεων και ωδινών, μέσα από τους καπνούς και τις θύελλες προσπαθεί να εμφανιστεί μια λύση για να κρατήσουμε ψηλά το κεφάλι. Πόσο ακόμα; Συνεχίζουμε να είμαστε ακόμα στην ύστατη προσπάθεια να δούμε να ροδίζει η ανατολή…! Αλλά όλα αυτά σε άλλες εποχές, σε άλλα μακρινά όνειρα που καθοδηγούσαν δρόμους και μονοπάτια μιας χαμένης πια ελπίδας.
Δυστυχώς ο καθένας ακολουθούσε το δικό του όνειρο και πατούσε ακριβώς πάνω στο αχνό είδωλό του και το ακολουθούσε κατά πόδας. Και στάθηκε προσηλωμένος εκεί, αμέτοχος και εγωιστής να βρει την πηγή του ονείρου του και να την περιφράξει κατά πώς πρέπει. Και το έκανε. Μέχρι τη σημερινή ανομβρία και την αποξήρανσή της.  
Τώρα πλέον που η έρημη κατάσταση μας οδηγεί αλλού και απελπισμένα ρίχνουμε τα μάτια μας σε απόμακρες ένυδρες πηγές κανείς δεν ξέρει που έχει κρυμμένο το όνειρό του. Ούτε καν αν το έχει χαμένο. Αν υπάρχει κάπου αλλού!
Από κάπου ακούγονται κάποιες φωνές, χάνονται μέσα στις κραυγές και συνεχίζουν να ονειροπολούν και να εφευρίσκουν καινούριες απορίες. Κάθε ψυχή που έχει μάθει να πλανιέται και να ζει στο δικό της όνειρο, μόνο αυτή ξέρει τι αντέχει, τι ζει, τι περιμένει να δει. Μόνο αυτή γιορτάζει αποκλεισμένη στο δικό της όνειρο. Αυτή μόνο έμαθε να υπομένει και να υποφέρει.
Και κάποιες άλλες ψυχές μεταμφιεσμένες, συμπορεύονται ανυπότακτες και καλά κλειδωμένες σε ένα γλυκό αποστειρωμένο περιβάλλον. Ποιος θα επιβιώσει; Ποιος θα επικρατήσει; Αυτή η γλυκιά απορία συνοδεύει τον καθένα στο δικό του δρόμο, στη δική του ανήσυχη ματιά στη ζωή. Και ο καθένας πορεύεται γλυκά και αμετανόητα και χαράζει τα δικά του αποτυπώματα γύρω από την αποξηραμένη πηγή.
Αλλά και οι δυο βλέπουν το πουλί που πάει στην στεριά την αντικρινή…