Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 08/04/2011

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  08/04/2011




Να ‘σαι καλά, βρε Τζωρτζ!
Μήνυμα αγάπης από τον Τζωρτζ, επενδυτή δισεκατομμυριούχο που αλωνίζει διεθνώς, για την κατάσταση στη χώρα μας. Να ‘σαι καλά που μας σκέφτεσαι! Να ‘σαι καλά! Να σ’ έχει καλά ο Θεός που μας έριξες και εμάς ένα βλέμμα συμπόνιας!
Διότι τι μας απομένει άλλο πια; Ένας λόγος παρηγοριάς, ένα βλέμμα λύπησης, ένα απαλό χάδι για ανυπέρβλητο κουράγιο. Μια παρηγοριά είναι πάντα βάλσαμο στις ραγισμένες μας καρδιές… Είναι να μην θυμάται κανείς τα μυθιστορήματα συνεχειών της Ιωάννας Αναγνώστου Μπουκουβάλα που το πάλαι ποτέ πλημμύριζαν βλέμματα και σκέψεις ενός ελληνικού οράματος που προσπαθούσε να σηκώσει κεφάλι! Τότε…! Τώρα…;
Τώρα, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα έχουμε παρέα την Πορτογαλία που καταφθάνει και αυτή οσονούπω για να γίνει μέλος του κλαμπ! Διότι καλά όλα τα άλλα. Φταίξαμε να πληρώσουμε, αλλά  τη μοναξιά που την πας; Μόνος να βολοδέρνεις σε ένα σκοτεινό δάσος με χίλιους κινδύνους να καιροφυλακτούν; Άλλο να έχεις ένα χέρι να ακουμπάς μέσα στο μαύρο σκοτάδι!
Μπορείτε να τα καταφέρετε λέει ο αγαπητός Τζωρτζ και συνεχίζοντας μας δίνει συμβουλές, σε κυβέρνηση και πολίτες:
 “Συνεχίστε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις χωρίς δισταγμό, μειώστε τις περιττές δημόσιες δαπάνες, απλοποιήστε το φορολογικό σύστημα. Δημιουργήστε ένα αίσθημα κοινωνικής δικαιοσύνης, ότι το γράμμα του νόμου εφαρμόζεται χωρίς ευνοιοκρατία και ότι η διαφθορά τιμωρείται. Έτσι, η προοπτική της κοινωνικής αναταραχής θα μπορούσε να αποφευχθεί. Και πιο σημαντικό, επικοινωνήστε ξεκάθαρα στον λαό ποιες είναι οι επιλογές: ή μεταρρυθμίζουμε και επιτυγχάνουμε εργαζόμενοι στο πλαίσιο της Ευρωζώνης ή η εναλλακτική είναι να απορρίψουμε τη Συνθήκη, να χρεοκοπήσουμε και να επιστρέψουμε στη δραχμή. Αυτό θα ήταν καταστροφικό. Η σωστή λύση είναι οπωσδήποτε προφανής και οι Έλληνες σίγουρα μπορούν να επιλέξουν με σοφία.”
Από πού να αρχίσουμε και πού να τελειώσουμε; Πού να αράξουμε τα κίβδηλο βλέμμα μας; Πόσα να προλάβουμε να κάνουμε σε λίγους μήνες, σε λίγα χρόνια όταν δεκαετίες ολόκληρες ποτιστήκαμε μέχρι μέσα βαθιά με άλλες αρετές και χαρακτηριστικά; Αλλάζει ο γερόλυκος; Έτσι έμαθε, έτσι πορεύεται. Δεν απομένει παρά να παραδώσουμε τη σκυτάλη στη νέα γενιά.
Και ας σκοτώσουμε τα όνειρά μας στην πιο βαθιά και γέρικη σπηλιά που θα βρούμε μακριά από τα νεανικά βλέμματα που αδημονούν να ζήσουν!
Ίσως, τελικά, αποδειχτούν σοφότεροι από εμάς!