Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 02/03/2011


ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ"    ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ         02/03/2011

Μάλλον η κρίση έχασε το μπαλάκι!
Μπορεί όμως να ήταν και αυτός ο στόχος. Να χαθεί το μπαλάκι και να κυριαρχήσει μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, ένα αλλαλούμ ενός τσίρκου βήτα κατηγορίας! Μια κρίση που ένας απλός πολίτης δεν μπορεί να διακρίνει την αρχή της και το τέλος της. Διότι τέλος σίγουρα θα υπάρξει. Αλλά ποιος πληβείος το γνωρίζει;
Μια κρίση που ανεξέλεγκτα ή ελεγχόμενα προχωρεί με σταθερά βήματα σύμφωνα με το πρόγραμμά της από την έναρξη της εμφάνισής της. Ξεκίνησε πέραν του Ατλαντικού, ταξίδεψε δια της θαλασσίας οδού και αντίκρισε τα παράλια της γηραιάς ηπείρου. Εδώ είμαστε αναφώνησε και στρογγυλοκάθισε περιμένοντας να βρει το πιο ευάλωτο απόστημα και να το σπάσει. Και χύθηκε στους δρόμους όλη η αποδιοργάνωση και ο ερασιτεχνισμός ενός ιστορικού οικοδομήματος. Σαθρά τα θεμέλια και βούλιαξε μέσα στην άμμο του!
Και από τότε συνεχίζει να περιδιαβαίνει γειτονιές και δρόμους χαρίζοντας ευτελείς χαρακτηρισμούς στη μέχρι τότε ευδαιμονία συστημάτων και οργανωμένων κοινωνιών. Αργά αλλά σταθερά - προφανώς βάσει σχεδίου – ατενίζει το μέλλον της!
Λαοί ξεσηκώνονται και σύσσωμη η παγκόσμια κοινότητα δυνατά συγκινημένη αδημονεί για τις εξελίξεις. Προφανώς η συγκίνηση είναι ελαφρώς επιλεκτική και εξαρτάται από άλλους υποδόριους παράγοντες. Ανάστατη η παγκόσμια κοινότητα. Άργησε να το θυμηθεί!
Κάθε μέρα όλο και κάτι ανακαλύπτεται που συμμετέχει στο χορό μιας κρίσης η οποία είναι μόνο οικονομική; Ενός κακού μύρια έπονται και σιγά σιγά αποκαλύπτεται το πρόσωπο πίσω από το προσωπείο ενός ευτυχισμένου χαμόγελου!
Αργά αλλά μεθοδικά εμφανίζονται τα πραγματικά χαρακτηριστικά κυνηγώντας ανελέητα χαρισματικά συναισθήματα. Κάπου είναι κρυμμένα και εμφανίζονται σε ανύποπτες στιγμές προσφέροντας αδιανόητη συγκίνηση!
Πόσο θα κρατήσει αυτό το πανηγυράκι; Πάντα έτσι ήταν και έτσι θα είναι. Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τη διάθεση των κατεχόντων το τιμόνι. Στιγμές που σκεφτόμαστε όπως μας βολεύει και στιγμές που δεν αντιστέκονται στο πειρασμό μιας πανηγυρικής καλά καλυμμένης ηλιθιότητας.
Και αδυνατούμε να τα βάλουμε κάτω, να τα ζυγίσουμε και να κρίνουμε. Περιττές πολυτέλειες! Αυτές τις στιγμές, αυτές τις εποχές η διορατικότητα ταξιδεύει στο υπερπέραν, μας εγκατέλειψε.
Καλά να πάθουμε!