Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 01/03/2010

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 01/03/2010

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ

Πολλή κίνηση έπεσε τελευταία στην γειτονιά μας!
Περιζήτητοι γίναμε πια! Είδες τί σου είναι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης; Αμα σου κάνουν διαφήμιση είτε θετική είτε αρνητική, δεν παύει να είναι διαφήμιση με όλες τις θετικές μόνο παρενέργειες. Και νάσου οι προσκλήσεις από την  Μέρκελ και νάσου τα καλέσματα από τον Ομπάμα. Πού να πρωτοπρολάβουμε να πάμε; Ευτυχώς δεν έπεσαν μαζί οι ημερομηνίες. Το φαντάζεσαι να ήταν την ίδια μέρα; Θα είχαμε το δίλημμα της προσφοράς και της ζήτησης. Κάποιον θα ρίχναμε! Τον Ομπάμα πώς να τον κάνεις πέρα; Η Μέρκελ είναι συνεταίρος μας! Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Διότι η διαφήμιση είναι το παν άμα θες να πας μπροστά. Και τα καλύτερα προϊόντα να έχεις δεν πουλάς. Τώρα, μεταξύ μας, δεν είμαστε και ό,τι καλύτερο στην πιάτσα. Λίγο άρπαξε το ...ρυζόγαλο και κόλλησε στον πάτο, αλλά όσο και να πεις αυτό το καμένο έχει την δική του νοστιμιά!
Αυτοί όμως οι γερμανοί το παρακάνανε με την διαφήμισή τους. Ξεφύγανε κατά πολύ. Η διαφήμιση που πρόσφεραν και το αποτέλεσμα αυτής απαιτούν έρευνα του σκεπτικού των διαφημιστών μας. Κάτι έχουν απωθημένο που είναι δύσκολο προς το παρόν να διαλευκανθεί. Χρειάζονται μακροχρόνιες εγχώριες δημοσκοπήσεις. Διότι έχει ξεφύγει από το επίπεδό μας. Κάτι υποβόσκει που ακόμα δεν έχει βγει στην επιφάνεια. Οσονούπω όμως θα ξεδιαλύνει το μυστήριο. Μήπως ήθελαν να κάνουν αύξηση πωλήσεων του περιοδικού τους; Διότι δεν αποκλείεται να μας αντιγράφουν και εδώ. Έτσι δεν κάνουν και ...στο Ελλάντα; Ό,τι θέλουν γράφουν, ό,τι θέλουν λένε και πουλάνε! Το ίδιο θα κάνουμε και εμείς!
Και αμέσως μετά, μέσα στην βαθιά μας απόγνωση εμφανίζονται οι σωτήρες για να έχουν λένε μετά. Το θέμα είναι τί είδους σωσίβια θα μας δώσουν. Διότι όσο να πεις κοστίζουν και αυτά. Έχουν τα κόστη τους. Έξοδα παραστάσεως, γραφική ύλη, τηλεφωνήματα, συντήρηση προσωπικού, επιδόματα, δώρα... Και όλα αυτά για ένα σωσίβιο!
Επιτρέπεται με τόση θάλασσα τριγύρω μας να μην ξέρουμε να κολυμπάμε; Μήπως δεν είναι δικιά μας η θάλασσα και δεν το ξέρουμε; Τότε γιατί οι από εδώ έκαναν την εμφάνιση τους μέχρι σχεδόν το κλεινόν άστυ υπό την διακριτική μας επιτήρηση;
Όταν τρώμε απαγορεύεται να μιλάμε. Έτσι δεν μάθαμε στα παιδικά μας χρόνια; Άλλαξε κάτι και δεν το ξέρουμε; Όχι τίποτα άλλο, αλλά έχουμε υποχρέωση να ενημερώσουμε και τα δικά μας παιδιά. Όχι μόνο, τρώγε και μη μιλάς αλλά ...κολύμπα και μη μιλάς!
Διότι από ό,τι φαίνεται πρέπει να μάθουν καλό κολύμπι.
Θα τους χρειαστεί!